loading...

سدان

بازدید : 218
يکشنبه 15 اسفند 1400 زمان : 12:54

نخ جراحی اتی باند ( ethibond ) نوعی نخ بخیه غیر قابل جذب، تابیده شده و استریل می باشد که از پلی اتیلن ترفتالات ساخته شده است. این نخ از الیافی با وزن مولکولی بالا و پلی استر های خطی با زنجیره بلند تهیه شده است که با ساختاری یکپارچه در کنار هم قرار گرفته اند. نخ اتی باند برای دستکاری راحت تر به صورت تابیده شده می باشد و برای افزایش دید و عملکرد سریع جراح یا پزشک به رنگ سبز می باشد.

باز ماندن برش ها به مرور زمان باعث صدمات پوستی، خونریزی و بروز عفونت می شود به همین دلیل زخم های ایجاد شده حتما باید توسط یکی از روش های موجود بسته شوند که بخیه یکی از روش های موجود برای بستن بافت و زخم ها موجود در بدن می باشد. نخ بخیه و جراحی یکی از ابزارهای لازم برای انجام بخیه می باشد که کیفیت و نوع آن تاثیری زیادی در بهبود سریع وضعیت بافت صدمه دیده یا برش یافته دارد به همین دلیل پزشک باید در انتخاب نوع نخ، نهایت توجه را داشته باشد تا بخیه را با مناسب ترین نخ انجام دهد. انتخاب نخ بایستی بر اساس وضعیت بیمار، تجربه جراحی و تکنیک جراحی و اندازه زخم انجام شود. نخ اتی باند یکی از نخ های بخیه و جراحی موجود در بازار می باشد.

نخ جراحی اتی باند ( ethibond ) برای پیوند و بستن بافت های نرم از جمله جراحی قلبی عروقی، چشم و عصبی مورد استفاده قرار می گیرد. تارهای نازک و به هم تابیده نخ باعث می شود که سطح نخ به صورت روان و نرم باشد و به راحتی از بافت بدن عبور کند. پوشش پلی بوتیلات تارها باعث می شود که به هنگام عبور از بافت بدن مقاومت کمی از خود نشان دهند و بافت را کمتر دچار التهاب و فشردگی کند. ساختار تک تک تارها و هسته مرکزی آن به گونه ای می باشد که استحکام کششی آن را به حد اعلا می رساند و باعث می شود که گره زدن و انجام بخیه با اطمینان کامل انجام شود و خود نخ نیز پاره نشود.

نخ بخیه اتی باند واکنش التهابی بسیار کمی در بافت ایجاد می کند و که به دنبال آن و به مرور زمان نخ توسط بافت بخیه شده محصور می شود و به صورت همبند با آن باقی می ماند و جزئی از بافت می شود تا جایی که می تواند تا ابد در آنجا بماند. مطالعات اخیر نشان می دهد که گذشت زمان تاثیری در مقاومت پلی استر ندارد به همین دلیل گذشت زمان و آنزیم های موجود در بدن باعث تجزیه و از بین رفتن نخ نمی شود و توسط خود بافت هم جذب نمی شود.

این نخ مصنوعی می باشد و هر دو ماده پلی استر و پلی بوتیلات که در این نخ استفاده شده است از نظر تاثیر بیولوژیکی روی بدن، غیر فعال هستند و در تماس با بافت، هیچ عکس العملی از خود نشان نمی دهند و بافت دچار التهاب و تنشی نمی شود.

استفاده از پلی بوتیلات به عنوان روکش باعث می شود که نخ سطح حالت روان و لغزنده ای داشته باشد و پزشک در حین انجام بخیه سرعت عمل زیادی داشته باشد و گره ها و دوخت هایی با کیفیت بالا و اطمینان کافی انجام دهد.

نخ اتی باند، مونوفیلمت و غیر قابل جذب می باشد و پلی استر موجود در آن باعث دوام و ماندگاری آن می شود و دارای حداقل واکنش پذیری بافت است.

بررسی ویژگی های اصلی نخ

تابیده شده: به هم تابیده شدن تارها، امکان دستکاری و گره زدن آسان بافت را فراهم می کند.

غیر قابل جذب: این نخ مقاومت کششی خود را به صورت دائمی در بافت حفظ می کند.

نرم و انعطاف پذیر: نرم بودن نخ امکان ایجاد گره های ایمن را فراهم می کند.

روکش دار: استفاده از پلی بوتیلات به عنوان روکش، باعث عبور آسان نخ از بافت می شود.

مصنوعی: حداقل واکنش بافتی را در بافت ایجاد می کند.

رنگ: سبز یا سفید

این نخ با استفاده از پرتوافکنی استریل می شود ولی برخی از محصولات به همراه نخ ، کمپرسی برای بستن زخم دارند که بین ناحیه بخیه و سطح بافت قرار می گیرد که این کمپرس ها نیز توسط اتیلن اکساید استریل می شود.

بازدید : 194
يکشنبه 15 اسفند 1400 زمان : 12:45

نخ بخیه | نخ جراحی


نخ بخیه و عمل جراحی اصلی ترین روش بستن زخم ها هستند. حتی روش های جدیدتر برای بستن زخم ها، مانند استفاده از گیره یا پنس نیز هرگز به این رابطه خاتمه نمی دهند. در حالی که گیره ها و پنس ها برای بستن بسیاری از انواع زخم های خارجی قابل استفاده هستند، زخم های عمیقتر تقریباً همیشه به بخیه احتیاج دارند.

نخ جراحی | نخ بخیه

طبقه بندی نخ های جراحی

بخیه ها را می توان به طور گسترده به دو گروه طبقه بندی کرد:

  • نخ جراحی قابل جذب
  • نخ جراحی غیر قابل جذب

نخ بخیه قابل جذب همانطور که از نام آن پیداست در نهایت در بدن جذب می شوند و پس از مدتی اثری از آنها باقی نمی ماند. انواع و اندازه های زیادی از این بخیه ها وجود دارد و هر نوع از آنها، برای جراحی خاص یا بخشی از بدن، مناسب تر است. نقاط قوت این بخیه ها نیز متفاوت است.

مواد تشکیل دهنده نخ های بخیه

بخیه های قابل جذب از هر دو نوع طبیعی و مصنوعی وجود دارند. سپس هر نوع را بسته به اینکه یک رشته ای یا چند رشته ای است دسته بندی می کنند. بخیه های قابل جذب تک رشته به عنوان مونوفیلامنت شناخته می شوند در حالی که نخ های بخیه چند رشته ای، بخیه های قابل جذب مولتی فیلامنت نامیده می شود.

توضیحات و مشخصات نخ جراحی

نمونه هایی از بخیه قابل جذب

1 - نخ جراحی (PDO (polydioxanone

این یک بخیه قابل جذب مصنوعی تک رشته ای از جنس پلی استر است. آنها بصورت بی رنگ یا رنگی، در رنگ های مجاز FDA وجود دارند. این نوع نخ بخیه، تقریبا برای بافت های داخلی نرم مناسب است. به ویژه برای جراحی های قلبی عروقی در کودکان و در بافت های در حال رشد، بسیار مناسب است. این نوع نخ جراحی برای جایی مناسب است که بیشتر از 6 هفته از بیمار نگهداری می شود.

2 - نخ جراحی PGA (پلی گلیکولید اسید)

این یک بخیه قابل جذب چند رشته ای و به شکل بافته شده است که از اسید پلی گلیکولیک ساخته شده است. آن را با N-laurin و L-lysine روکش می کنیم تا یکدست و صاف شود. مدت زمان جذب آن حدود 90 روز است و به صورت بی رنگ یا به رنگ بنفش ساده ساخته می شود. این نوع نخ بخیه بسیار محکم بوده و در طی زمان بحرانی بهبود زخم های وخیم، همچنان کارآمد خواهد بود. این نوع نخ، گره های محکمی را ایجاد می کند که به راحتی باز نمی شوند. برای بستن زخم های زیر جلدی و انواع مختلف جراحی های داخلی، مناسب است.

3 - نخ بخیه PGCL (پلی گلیکولید-کاپرولاکتون)

PGCL یک بخیه قابل جذب تک رشته مصنوعی است که به صورت رنگی یا ساده تهیه می شود. اصلی ترین کاربرد آن در بافت های نرم، ترمیم و مسدود کردن خونریزی است. این نخ برای جراحی های قلبی عروقی یا عصبی عروقی مناسب نیست. میزان کشش آن به تدریج کاهش می یابد و پس از طی حدود 4 هفته به پایان می رسد. میزان ایجاد التهاب در این نوع بخیه، کم است. افرادی که مسن هستند، یا سوء تغذیه دارند، یا افرادی که ممکن است بهبود زخم شان کند باشد، نباید از PGCL استفاده کنند.

4 - نخ بخیه قابل جذب Catgut

این بخیه های قابل جذب، طبیعی هستند و از بافت های کلاژن تمیز شده روده گاو تهیه شده اند. این نخ برای بازسازی سریع بافت ها مناسب است. برخی از کشورها استفاده از catgut را در جراحی های انسانی متوقف کرده و فقط در جراحی های دامپزشکی استفاده می شوند.

5 - نخ بخیه PGCL

اینها بخیه هایی هستند که توسط بدن تخریب نمی شوند. اگرچه در نهایت می توانند در بدن تجزیه شوند، اما روند آن آنقدر کند است که بخیه در صورت جا ماندن می تواند برای همیشه باقی بماند. در صورت استفاده خارجی، این بخیه ها باید در حدود 7-10 روز بعد از عمل برداشته شوند. مانند انواع بخیه قابل جذب، در اینجا انواع مصنوعی و طبیعی نیز وجود دارد. آنها سپس به دو دسته تک رشته ای و چند رشته ای تقسیم می شوند. بخیه های چند رشته ای با توجه به نحوه اتصال رشته های آنها تقسیم می شوند. آنها می توانند:

  • بافته
  • بافته و تابیده شده
  • بافته و روکش شده

هر یک از آنها برای جراحی های خاصی مناسب است.

نمونه هایی از بخیه غیر قابل جذب

بخیه های نایلونی تک رشته ای و چند رشته ای از پلیمرهای آلیفاتیک زنجیره ای بلند نایلون 6 ساخته شده اند. آنها در طیف گسترده ای از عمل های جراحی مورد استفاده قرار می گیرند. از آنها می توان در جراحی های چشم، قلب و عروق و حتی در جراحی مغز و اعصاب استفاده کرد. آنها بیشتر به صورت رنگی و به رنگ سبز یا آبی یا حتی سیاه دیده می شوند. این رنگ ها باعث بهتر دیده شدن آنها در حین عمل جراحی می شود. بخیه های نایلونی از ویژگی های کششی بالایی برخوردار بوده و برای مدت زیادی، محل مورد نظر را محکم در کنار هم نگه می دارند. آنها حتی بعد از دفرمه شدن، به راحتی به شکل اولیه خود بر می گردند. این امر به ویژه در مورد بخیه های نایلونی تک رشته صادق است. در استفاده از بخیه های نایلونی حداقل واکنش بافتی وجود دارد و بنابراین میزان التهاب و عفونت آنها نیز کم است.

6 - نخ جراحی سیلک

بخیه های ابریشمی غیر قابل جذب هستند و از مواد پروتئینی طبیعی پروتئین به نام فیبروئین ساخته می شوند. این نوع نخ جراحی به صورت چند رشته ای و درهم تنیده ساخته شده است که سپس با موم یا سیلیکون پوشانده می شود تا ظرفیت نگهداری آب را کاهش دهند و کار با آنها راحت تر شود. این بخیه ها برای بسیاری از انواع جراحی ها مانند چشم، مغز و اعصاب، قلب و عروق و در بستن بسیاری از انواع زخم های traumatic یا جراحی باز مناسب است. علیرغم اینکه بخیه های ابریشمی قابل جذب نیست، اما به تدریج قدرت کشش خود را از دست می دهند و به همین دلیل ممکن است برای جایی که کشش دائمی لازم دارد خیلی ایده آل نباشند. واکنش اولیه بافتی برای آن، حداقل است و به زودی بخیه توسط بافت های همبند فیبر سخت محصور می شود.

7 - نخ جراحی پلی استر

بخیه های پلی استر، مصنوعی و غیر قابل جذب هستند. آنها از پلی اتیلن ترفتالات ساخته شده اند. آنها ماندگار هستند و میزان کشش آنها تغییر نمی کند. آنها بدلیل این ویژگی که واکنش بافتی برای آنها حداقل است، برای جراحی زیبایی بینی ایده آل هستند. بخیه های غیر قابل جذب پلی استر همچنین برای انجام عمل جراحی قلب مفید است. بصورت روکش دار یا به صورت ساده تولید می شوند.

8 - نخ بخیه پلی پروپیلن

این یک طبقه دیگر از بخیه های غیر قابل جذب مصنوعی است و خواص کششی خوبی دارد. این ماده از استریوایزومر بلوری ایزوتاکتیک پلی پروپیلن ساخته شده است. این بخیه برای انجام جراحی های قلبی و عروقی ایده آل است. سایر مناطقی که از آنها استفاده می شود مانند جراحی های چشم پزشکی و مغز و اعصاب است.

بخیه ها در اندازه های مختلف با سوزن هایی با اندازه های مختلف و سرهای متنوع تهیه می شوند. نوع بخیه و سوزن مورد استفاده، متناسب با نوع عمل و محل آن، تعیین می شود.

برچسب ها نخ بخیه جراحی ,
بازدید : 342
يکشنبه 15 اسفند 1400 زمان : 12:35

مش جراحی به محصول پزشکی گفته می شود که مانند یک صفحه توری ساخته شده از پلیمرهای زیست تخریب پذیر است که دارای مواد بسیاری در خود هستند. مشی که در جراحی مورد استفاده قرار می گیرد از مواد بیولوژیک و ارگانیک تهیه می‌شود. به همین دلیل با توجه به کاربردی که دارد در برخی از مواقع قابل جذب و در برخی دیگر غیرقابل جذب است.

این محصولات در سایز بندی های متفاوتی تولید می شوند تا در محل آسیب دیده در عضلات و استخوان ها قرار داده شوند. در ادامه این مقاله توضیحات بیشتری در رابطه با مش جراحی ارائه خواهیم کرد.

مش جراحی چیست و از چه موادی تشکیل شده است؟

مش به صفحه ای توری مانند گفته می شود که از پلیمرهای مصنوعی یا بیوپلیمرهای مصنوعی ساخته شده است. از این محصول برای تقویت بافت و استخوان هایی که دچار آسیب شده اند، استفاده می شود.

برای ساخت این نوع از مش ها مواد زیر مورد استفاده قرار می گیرند:

  • پلیمرهای مصنوعی غیر قابل جذب یا پلی پروپیلن
  • پلیمرهای مصنوعی قابل جذب یا پلی گلیکولیک اسید یا پلی کاپرولاکتون
  • بیولوژیک یا کلاژن سلولی که از گاو و خوک استخراج می شود.
  • کامپوزیت یا ترکیبی از مواد گفته شده

انواع مش جراحی

با توجه به کاربردی که مش ها دارند دسته بندی آنها به صورت زیر انجام می شود.

  • مش پرولن
  • دوال مش

مش پرولن شامل یک لایه از نخ هایی است که به صورت در هم تنیده به یکدیگر متصل شده اند.

در مش Doual علاوه بر اینکه لایه پرولن وجود دارد، نوع دیگری از لایه ای که دارای چسبندگی است و به جداره شکم می چسبد نیز قرار داده شده است.

برای قرار دادن مش ها روی بافت های آسیب دیده، آنها را با استفاده از وسیله ای به نام تیکر روی سطح مورد نظر می گذارند.

ویژگی های مش جراحی

  • از آنجایی که این مواد در بیشتر مواقع از پلی پروپیلن یا پلی استایرن ساخته می شوند، ویژگی های زیر را در خود دارد.
  • مش ها دارای استحکام کافی در برابر فشار های وارد شده بر آنها هستند و مقاومت بالایی را هنگام ایجاد تنش های عضلانی در درون شکم از خود نشان می دهند.
  • این نوع از محصولات پزشکی دارای منافذ بسیاری در خود هستند.
  • اندازه سه بعدی بین رشته های موجود در مش ها باید بیشتر از ۱۰ میکرومتر باشد. این اندازه به کاهش عفونت و التهابات در بافت آسیب دیده کمک خواهد کرد.
  • مش ها دارای ویژگی هایی هستند که بعد از قرارگیری در داخل بافت‌های بدن، واکنشی در آنها صورت نمی گیرد و بدون تغییر شکلی در ناحیه مورد نظر باقی می مانند.
  • از آنجا که مش جراحی دارای ثبات بسیار بالایی در ساختار است، به راحتی در اندازه های مورد نظر برش داده می شود.

کاربرد مش جراحی

  • مورد استفاده در جراحی های ترمیم فتق
  • ترمیم پرولاپس اندام لگن
  • درمان بی اختیاری ادرار

در موارد بالا از مش جراحی برای ترمیم بافت های آسیب دیده استفاده می شود. در ادامه این مقاله شما را به طور کامل با نحوه کارکرد این تجهیزات آشنا می کنیم.

ترمیم فتق از طریق مش

هنگامی که بخشی از روده ها مقاومت خود را از دست می‌دهند و دچار پارگی و سستی می‌شوند، از دیواره شکم به سمت بیرون می آیند. در این صورت مشکلات بسیاری ممکن است برای این افراد ایجاد شود. به همین دلیل پزشکان از روش جراحی فتق برای درمان آن استفاده می کنند. در این نوع درمان، مش مخصوصی به نام Hernia mesh استفاده می شود که از رایج ترین روش های درمان فتق به حساب می آید.

زمانی که در محیط جراحی آلودگی وجود نداشته باشد، بهبود و ترمیم دیواره های شکمی از طریق مش ها تا ۵۰ درصد انجام می شود. در صورت بروز آلودگی، مشکلات بسیاری مانند تشکیل فیستول، فرسایش پوست، چسبندگی، احتمال بروز عفونت ها در این نواحی وجود دارد.

به همین دلیل پزشکان ممکن است در برخی از موارد از دو مرحله جراحی، برای درمان فتق شکم استفاده کنند. در مرحله اول محیط آلوده شکم پاکسازی می شود و بعد از گذشت یک سال جراحی دوم صورت می‌گیرد که در آن مش مصنوعی در دیواره های شکم قرار داده می شود.

البته این درمان دو مرحله ای در بسیاری از مواقع سبب نارضایتی افراد خواهد شد. به جای این روش پزشکان از مش کلاژنی برای درمان این ضایعات استفاده می کنند. در این صورت دیواره شکم مقاومت و استحکام خود را به دست خواهد آورد. علاوه بر آن این مش ها از نفوذ عفونت ها و باکتری ها به داخل شکم جلوگیری می کنند و نیاز به انجام جراحی دو مرحله‌ای را از بین می برند.

انواع مش های فتق

  • مش های patches یا تکه ای

این نوع از مش ها به گونه ای طراحی می شوند که در بالا یا پایین بافت ضعیف و آسیب دیده قرار می‌گیرند.

  • مش های plugs یا شاخه ای

این نوع از مش ها درون بافت سوراخ شده جای گذاری می شوند.

  • مش های sheets یا ورقه ای

مش های ورقه ای قابلیت بریده شدن دارند و برای نواحی خاصی از فتق مورد استفاده قرار می گیرند.

دسته بندی مش جراحی مخصوص فتق

  • مش غیر قابل جذب

این نوع از مش ها به عنوان ایمپلنت دائمی و نامحدود در بدن قرار می‌گیرند و به دلیل غیر قابل جذب بودن، هیچ واکنشی در زمان ماندگاری در بدن ایجاد نمی کنند. به همین دلیل ماندگاری آنها بسیار طولانی است.

  • مش فتق مصنوعی

این مش ها از ترکیبی از مواد مصنوعی بافته شده یا غیر آن تولید می شوند که ممکن است به صورت جذبی و غیرقابل جذب یا ترکیبی از هر دو نوع باشند.

  • مش کامپوزیت

استفاده از این مش ها سبب می شود تا روده به مش نچسبد و از این طریق از ایجاد عوارض شدید جلوگیری می کنند. پوشش اسیدهای چرب قابل جذب، سلولز و کلاژن در مش پلی پروپیلن سبب می‌شود تا از چسبندگی آنها به روده جلوگیری شود.

مش جراحی از جمله تجهیزات پزشکی است که در عین سادگی قابلیت های بسیاری دارد. از این طریق فتق شکم و بیماری های لگنی مانند پرولاپس ارگان لگن به راحتی درمان می شوند.

برچسب ها مش جراحی ,
بازدید : 443
يکشنبه 15 اسفند 1400 زمان : 12:30

کلیپس جراحی نوعی وسیله بسیار کوچک پزشکی است که از طریق دستگاه اپلایر برای بستن عروق و رگ ها مورد استفاده قرار می گیرد. با توجه به نوع ضایعه ایجاد شده، همچنین شرایط بیمار، ممکن است از نوع متفاوتی از این تجهیزات استفاده شود که در ادامه به بررسی آنها خواهیم پرداخت.

کلیپس جراحی چیست؟

کلیپس جراحی از جمله تجهیزات پزشکی است که به راحتی جذب بدن می شود و نیازی به خروج آن از بافت های داخلی بدن نیست. در کلیپس های قابل جذب بیشتر از تیتانیوم، استیل ضد زنگ یا آلیاژ مخلوط ساخته می‌شوند. این متریال ها هیچگونه حساسیتی را در درون بدن ایجاد نخواهند کرد. به همین دلیل نیازی به نگرانی در این مورد نیست.

برخی دیگر از کلیپس های جراحی وجود دارند که به تدریج جذب بدن شده و در دسته کلیپس های تخریب پذیر قرار می گیرند. گیره های جراحی که روی پوست اعمال می شوند، به راحتی قابل برداشتن هستند. بنابراین با توجه به نوع ضایعه ایجاد شده از انواع متفاوتی از کلیپس جراحی استفاده می شود.

در برخی از جراحی ها مانند جراحی عروق واریسی، لاپاراسکوپی و لاپاراتومی به منظور بستن لوله های عروقی از گیره های یکبار مصرف برای این منظور استفاده خواهد شد.

چگونه کلیپس جراحی برای بستن عروق مورد استفاده قرار می گیرد؟

به طور حتم برای قرار دادن این تجهیزات به منظور بستن عروق نیاز به دستگاه های پیشرفته ای است که از طریق آن ها گیره ها در جایگاه مناسب خود قرار گیرند. دستگاه کلیپ اپلایر از جمله دستگاه هایی است که برای قرار دادن کلیپس های جراحی در نواحی مورد نیاز تولید می شود. این دستگاه ها در دو نوع یکبار مصرف و دائم وجود دارند و با اتصال کلیپس به آنها، مسدود کردن عروق و سایر درمان ها صورت می‌گیرد.

دستگاه نام برده دارای سایز های متفاوتی است و قابلیت چرخش ۳۶۰ درجه دارد. به همین دلیل در انجام جراحی های باز به خصوص لاپاراسکوپی گزینه مناسبی عنوان می شوند. کلیپس ها با توجه به اینکه به مدت طولانی در بدن باقی می مانند و در بیشتر مواقع به صورت جذبی هستند، از تیتانیوم و پلیمر ساخته می شوند تا با بافت‌های بدن سازگاری داشته باشند. کلیپس جراحی دارای ابعادی از ۵ تا۱۰ میلیمتر است که با توجه به محل جراحت از نوع مناسبی از این کلیپس ها استفاده می شود.

ویژگی های کلیپس جراحی تیتانیومی

این تجهیزات همانطور که گفته شد، به صورت گیره دو طرف عروق را هدف قرار می دهند و از طریق دستگاه اپلایر در محل مورد نظر به کار برده می شوند. این تجهیزات ویژگی های زیر را در خود دارند.

  1. در طراحی تیتانیومی این نوع از کلیپ ها شیار های بسیار کوچکی وجود دارد که سبب می شود تا آنها روی رگ یا عروق نلغزند و به صورت محکم در جای مورد نظر قرار گیرند. به همین دلیل امکان باز شدن آنها در داخل بافت وجود ندارد.
  2. کلیپس های تیتانیومی قابل جذب هستند. به همین دلیل بعد از مدتی به صورت طبیعی توسط اندام های داخلی جذب می شوند.
  3. با توجه به اینکه این گروه ها به صورت استریل تولید می‌شوند، هیچ گونه آلودگی و میکروبی را به بافت های بدن وارد نمی کنند.
  4. تیتانیوم گیره ها از جنس آلیاژهای ضد حساسیت و ضد زنگ هستند. به همین دلیل هیچ واکنشی با بافت های داخلی بدن ایجاد نمی کند.
  5. کلیپس های تیتانیومی با پرتو نگاری هیچ گونه تداخلی ندارد. دستگاه های ام آر آی، سی تی اسکن و اشعه ایکس هیچکدام روی این تجهیزات تاثیری نمی گذارد.
  6. این کلیپ ها زمانی که در درون اپلایر قرار می‌گیرند، به وسیله فشار دستگاه از نواحی وسط فشرده شده و هرکدام از لبه های آن ها در دو طرف رگ قرار می گیرد و با فشار دستگاه به یکدیگر می چسبد. از این طریق عروقی که دچار مشکل هستند مسدود خواهند شد وجریان خون در این نواحی قطع می شود.
  7. این کلیپس ها زمانی که در جای خود قرار بگیرند، آسیبی به بافت های مجاور بدن نخواهند زد. زیرا امکان جابجایی آنها از رگ به مکانی دیگر وجود ندارد.
  8. این تجهیزات در نواحی حساس بدن مانند عروق، مغز، قلب، ریه ها، مفاصل و بسیاری از نواحی دیگر کاربرد دارند. زیرا به هیچ وجه دچار زنگ زدگی و پوسیدگی نمی‌شوند.
  9. انعطاف پذیری این کلیپ ها به گونه ای است که با یک فشار دستگاه به راحتی به یکدیگر متصل می‌شوند و امنیت زخم را از این طریق بالا خواهند برد.

کلیپس جراحی پلیمری چه نوع کلیپسی است؟

نوع دیگری از کلیپس های جراحی وجود دارد که از متریال دیگری مانند پلیمر در ساخت آنها استفاده می شود. در واقع پلیمرها موادی انعطاف پذیر و غیرقابل جذب هستند که در زمان قرارگیری در بدن هیچ گونه واکنشی را با اندام های داخلی ایجاد نمی‌کنند.

  • در واقع این کلیپس ها از متریال های مصنوعی ساخته می‌شوند و با توجه به وزن کمی که دارند، هیچ فشار نامناسبی را به عروق وارد نمی‌کنند.
  • کلیپس های پلیمری مقاومت بسیار بالایی دارند. به همین دلیل تا مدت طولانی در بدن باقی می مانند و استحکام خود را از دست نمی دهند.
  • این نوع از کلیپس ها برای جلوگیری از جریان خون در نواحی که خطر بسیاری افراد را تهدید می کند، استفاده می شوند.
  • قابل انعطاف بودن این کلیپس ها سبب می شود تا کار برای جراحان راحت تر شده و سرعت بیشتری در انجام جراحی داشته باشند.
  • وجود شیار ها و دندانه های بسیار باریکی که در این کلیپس ها وجود دارد، سبب می شود تا به راحتی روی بافت مورد نظر قرار گیرند و از جا به جایی آنها جلوگیری شود. همچنین این شیار ها مقاومت و ایستایی کلیپس پلیمری را افزایش خواهند داد.
  • پلیمری که در کلیپس جراحی استفاده می شود، به دلیل غیر رسانا و غیرقابل جذب بودن، هیچ‌گونه تاثیر مخربی روی عروق بر جای نخواهد گذاشت.
  • همچنین انجام پرتونگاری در زمانی که این کلیپس ها روی رگ قرار دارند به راحتی صورت می گیرد. به عبارت دیگر در نتیجه پرتونگاری تغییری ایجاد نخواهند کرد.
  • این کلیپس ها در رنگ بندی های متنوعی تولید می‌شوند تا جراح بتواند به راحتی آنها را در محل مورد نظر قرار دهد. همچنین از این طریق تشخیص محل آنها راحت تر خواهد شد.

استفاده از کلیپس جراحی یکی از گزینه های درمانی است که در انجام جراحی‌های باز، لاپاراسکوپی و بستن عروق و بافت های توخالی کاربرد دارد. این تجهیزات در انواع متفاوتی از تیتانیومی و پلیمری تولید می‌شوند که دارای خاصیت قابل جذب و غیرقابل جذب هستند.



برچسب ها کلیپس جراحی ,
بازدید : 450
شنبه 14 اسفند 1400 زمان : 15:01

مراقبت از زخم جراحی یکی از مهمترین کارهایی است که باید توسط پرستاران صورت گیرد. از جمله مراقبت های ضروری از زخم، تخلیه جراحی است که از طریق تجهیزات پزشکی مناسبی مانند درن انجام می شود. احتمال اینکه بعد از جراحی مایعات یا عفونت ها در محل مورد نظر تجمع پیدا کنند، بسیار زیاد است. این امر نیز به دلیل جدا شدن پوست از بافت های بدن صورت می گیرد که از این طریق بعد از جراحی در برخی از مواقع ممکن است تجمع مایعات مشاهده شود.

برای جلوگیری از ایجاد عفونت از تجهیزاتی که دارای دستگاه مکش است؛ استفاده می کنند. این دستگاه ها برای جمع آوری مایعات و درمان عفونت مانند آبسه، مناسب هستند. تخلیه جراحی مایعات را به بیرون و خارج از بدن هدایت می کند و از این طریق بهبودی بعد از عمل را سریع تر خواهد کرد.

در این مقاله اطلاعات مفید و جامعی را در مورد انواع درن در اختیار شما قرار می دهیم تا آشنایی نسبی با این ابزار و تجهیزات پیشرفته پزشکی پیدا کنید.

درن چیست؟

تخلیه جراحی از طریق لوله پلاستیکی بسیار نرم و انعطاف پذیری صورت می‌گیرد که به دستگاه تخلیه ای مانند ساکشن متصل است. از آنجایی که زخم ها به شدت تحت تأثیر عفونت قرار دارند، نیاز است تا روکش‌های دستگاه به طور مرتب و هر روز عوض شود تا هیچ گونه آلودگی به داخل زخم نفوذ نکند.

توجه به نوع زخم و محل جراحی ممکن است این لوله های تخلیه عفونت و مایعات از یک تا سه هفته در محل مورد نظر باقی بمانند تا بهبودی زخم حاصل شود. زمانی که تخلیه ۳۰ میلی لیتر یا کمتر از این مقدار باشد، تنها دو روز کافی است تا این عملیات پزشکی انجام شود. بعد از دو روز پزشک یا پرستار را در جریان قرار داده تا لوله ها را از محل جراحی خارج کنند.

با در نظر گرفتن وضعیت بیمار و نوع عمل، تخلیه ممکن است در حین جراحی و بعد از آن به صورت سرپایی انجام شود. هنگامی که تخلیه بعد از عمل صورت گیرد، پزشکان از رادیولوژی و اشعه ایکس یا دستگاه اسکن دیگری به منظور یافتن محل دقیق تخلیه استفاده می کنند.

هدف استفاده از درن چیست؟

همان طور که ذکر شد این تجهیزات پزشکی به منظور تخلیه مایعات و عفونت از بدن مورد استفاده قرار می گیرند. در ادامه این مقاله هدف های دیگر را مورد بررسی قرار می دهیم.

  • به منظور جلوگیری از تجمع مایعات شامل: خون، چرک و مایعات آلوده
  • برای جلوگیری از تجمع هوا یا گازهای ایجاد شده در اثر جراحی
  • برای شناسایی مایعات به عنوان نمونه شناسایی زمان نشت آناستوموتیک

تخلیه جراحی در چه کاربری هایی مورد استفاده قرار می گیرد؟

با توجه به اینکه انواع متفاوتی از درن وجود دارد، در کاربری های متفاوتی از آنها استفاده می شود که در ادامه به آنها می پردازیم.

  • جراحی پلاستیک به خصوص جراحی فلپ قلبی
  • جراحی مربوط به سینه
  • انجام ارتوپدی
  • تخلیه قفسه سینه
  • تخلیه کیست آلوده
  • جراحی مربوط به لوزالمعده
  • جراحی صفراوی
  • استفاده به عنوان لوله های ادراری
  • جراحی تیروئید
  • جراحی مغز و اعصاب
  • لوله‌های نازوگاستریک

و در بسیاری از جراحی های دیگر از این لوله های تخلیه به منظور خروج ترشحات، تخلیه چرک و عفونت، جلوگیری از خونریزی مجاری هوایی، کاهش فشار داخل جمجمه، کاهش خطرات ناشی از فشار عضلانی و تامپوناد و موارد دیگر استفاده می شود.

انواع تخلیه جراحی

از آنجایی که بافت اندام های بدن با یکدیگر متفاوت است، به همین منظور انواع درن تولید می شوند که هر کدام از آنها در نواحی متفاوتی از بدن و بعد از جراحی یا در حین آن مورد استفاده قرار می‌گیرند. به عبارت دیگر تخلیه به نوع جراحی، تشخیص پزشک یا جراح و محل عمل بستگی دارد. با توجه به مشکل مورد نظر، ممکن است از یک یا چند مورد از انواع تخلیه برای خروج مایعات، گاز یا عفونت استفاده شود. در ادامه انواع تخلیه را مورد بررسی قرار می دهیم.

تخلیه باز یا بسته

تخته باز با استفاده از لوله های لاستیکی یا پلاستیکی صورت می‌گیرد که از این طریق مایعات را روی پد گاز یا داخل یک کیسه استوما تخلیه می کنند. به همین دلیل احتمال افزایش خطر عفونت در تخلیه باز وجود دارد.

در تخلیه بسته، لوله های تخلیه درون کیسه یا بطری قرار دارند که از این طریق آلودگی ها به درون محفظه‌ای جمع آوری خواهد شد. بیشتر در تخلیه قفسه سینه، شکم و ارتوپدی از این نوع درن استفاده می‌شود تا خطر عفونت کاهش پیدا کند.

فعال یا منفعل

زهکشی های فعال تحت مکش قرار دارند از این طریق فشار کم یا زیاد را حفظ می کنند. در این نوع تخلیه از فشار مصنوعی برای خروج مایعات، گاز و عفونت از داخل زخم استفاده می شود. در واقع مایعات درون مخزن جمع می شوند و از این طریق به کاهش عفونت در بدن می انجامند.

در تخلیه منفعل از لوله های لاتکس، پلی پروپیلن و لاستیک برای تخلیه استفاده می شود. در واقع هیچ گونه دستگاه تخلیه و مکشی در این روش وجود ندارد. زیرا جنس این لوله ها به گونه ای است که در اثر مکش دچار پارگی خواهند شد.

به همین دلیل سیستم آن به گونه ای است که از طریق مویرگی، گرانش یا نوسانات شیب فشار ناشی از حرکت بدن کار می کنند. استفاده از این روش در بسیاری از مواقع توصیه نمی شود. زیرا خطر پارگی زخم را افزایش می دهند.

سیلیکون یا لاستیک

زهکشی از طریق سیلیکون دارای حداقل واکنش با بافت جراحی شده است و نسبتاً تأثیر جانبی ایجاد نمی کند.

در تخلیه لاستیک ممکن است که واکنش شدید بافتی صورت گیرد. هر کدام از این دسته بندی ها در موارد متفاوتی مورد استفاده قرار می گیرند.

خروج درن از بدن چگونه است؟

زمانی که تخلیه بافت های جراحی صورت گرفت، برای جلوگیری از ایجاد عفونت های بیشتر باید این لوله ها را از بدن خارج کرد. خروج این لوله ها از بدن از طریق یک برش جراحی کوچک یا در برخی از مواقع برش های بزرگتری انجام می گیرد. سرانجام برش ها توسط بخیه به یکدیگر متصل خواهند شد.

درن نوعی از تجهیزات پزشکی است که برای خروج مایعات، عفونت ها، خون و گازهایی که بعد از عمل در بدن ایجاد می شود، کاربرد دارد. با توجه به نوع جراحی، درن در انواع متفاوتی تولید و مورد استفاده قرار می گیرد.

برچسب ها درن ,
بازدید : 329
شنبه 14 اسفند 1400 زمان : 14:45

انجام جراحی توسط جراح نیاز به تجهیزات و لوازمی مخصوص دارد که بدون آنها عمل غیر ممکن است؛ به همین دلیل تیغ جراحی در انواع متنوع تولید می شود تا پاسخگوی نیازهای جراحان باشد. یکی از بهترین تیغ هایی که در این زمینه وجود دارد، تیغ بیستوری ( جراحی ) است.

این تیغ به نام تیغ جراحی اسکالپل در پزشکی شناخته می شود. در واقع بیستوری نامی است که در زبان فرانسه به این تجهیزات داده می شود. این تیغ ها در انواع متفاوتی تولید می شوند و از طریق شماره گذاری که روی آنها انجام شده است، مورد استفاده قرار می گیرند. این شماره گذاری در زمان جراحی به جراح یا پزشک کمک می کنند تا از تیغ مخصوصی جهت انجام جراحی های متنوع استفاده کند. جهت آشنایی بیشتر شما با تیغ بیستوری به شما پیشنهاد می کنیم تا در ادامه این مقاله با ما همراه باشید.

تیغ بیستوری ( جراحی ) به چه نوع تیغی گفته می شود؟

این تجهیزات دسته ای از تیغ های جراحی هستند که در اتاق عمل کاربرد دارند. بدون شک این تیغ ها انجام عمل و بریدن نواحی متفاوتی از بدن را امکان پذیر می کنند؛ به همین دلیل در پزشکی از جایگاه بالایی برخوردار هستند.

اسم پزشکی این نوع از تیغ ها اسکالپل نامیده می شود که دارای انواع متفاوتی از تیغ ها با دسته های غیر همسان است که هر کدام کاربرد مخصوص به خود را دارند. دسته بندی تیغ بیستوری ( جراحی ) بر اساس شماره هایی که روی آن حک شده است انجام می شود.

در زمان جراحی پزشک از پرستار تقاضا می کند که شماره مورد نظر تیغ را به او بدهد تا جراحی در سریعترین زمان ممکن انجام شود. این تیغه ها بسیار تیز و برنده هستند و برخی از آنها لبه های دو طرفه دارند. از آنجایی که جراحان از این تیغ ها جهت برش پوست و نواحی داخلی بدن استفاده می کنند، باید به گونه ای ساخته شوند که هیچ گونه حساسیت و واکنشی را در بدن افراد به وجود نیاورند.

بنابراین استیل کربن و برنج دو متریال بسیار مهم و کاربردی هستند که در تهیه این تیغ ها به کار برده می شوند. استیل خاصیت ضد زنگ دارد و تحت هیچ شرایطی دچار زنگ زدگی یا اکسید نمی شود. با توجه به نحوه ساخت این تیغ ها ممکن است، آنها را به صورت یک بار مصرف یا چند بار مصرف تولید کنند که این امر بستگی به ساختار و کیفیت تیغ های جراحی دارد. نوع یکبار مصرف تیغ بیستوری ( جراحی ) همانطور که از اسم آن مشخص است بعد از مصرف دور انداخته می شود؛ زیرا تیزی و استریل بودن خود را با یکبار مصرف از دست می دهد؛ البته دسته این تیغ ها یکبار مصرف نیست و تنها تعویض خود تیغ انجام می شود.

تیغ های ثابت نیز نمونه دیگری از تیغ های بیستوری هستند که بعد از هر بار جراحی عملیات استریل روی آنها صورت می گیرد که کلیه مواد بیماری زا مانند میکروب ها و ویروس ها از بین برود. ممکن است، تیغ این نوع از اسکالپل ها بعد از چند بار جراحی کند شود که آنها را به راحتی تیز می کنند و مجددا از آن ها استفاده می شود؛ به همین دلیل آنها در دسته بندی ثابت و غیر قابل تعویض قرار می گیرند.

ویژگی های تیغ بیستوری ( جراحی ) چیست؟

این تیغ ها به دلیل اینکه در جراحی استفاده می شوند، باید دارای ویژگی های منحصر به فردی باشند تا جراحی در سریعترین زمان ممکن انجام شود. در ادامه این مقاله شما را با ویژگی های تیغ بیستوری آشنا می کنیم.

  • یکی از مهمترین ویژگی هایی که در این تجهیزات وجود دارد، تیزی و برندگی آنها است. جهت برش پوست یا نواحی داخلی بدن این ویژگی بسیار اهمیت دارد.
  • متریال مرغوب و با کیفیتی در ساخت این تیغ ها استفاده می شود که ضد زنگ است و آلرژی در بدن ایجاد نمی کند.
  • تیغ بیستوری ( جراحی ) دارای انواع متفاوتی از تیغ ها و دسته ها است که دسته بندی آنها از طریق شماره گذاری که روی دسته های تیغ وجود دارد، صورت می گیرد.
  • با توجه به عمق ضایعه و نوع عمل از شماره مناسبی از تیغ ها استفاده می شود.
  • تیغ جراحی در دو نوع ثابت و قابل تعویض تولید می شود که از آنها به عنوان تیغ یکبار مصرف یا دائم نیز نام می برند.
  • امکان تیز کردن تیغ های جراحی دائم وجود دارد اما تیغ یکبار مصرف را باید بعد از هر بار استفاده دور انداخت.
  • این لوازم و تجهیزات را در بسته بندی های چندتایی قرار می دهند و به بازار پزشکی عرضه می کنند.
  • جهت انجام جراحی های کوچک و بزرگ، حجامت، کالبد شکافی و در برخی از مواقع در صنایع دستی از این تیغ ها استفاده می شود.

تیغ بیستوری ( جراحی ) چه کاربردی دارد؟

همانطور که گفته شد، این تیغ ها خاصیت برندگی بالایی دارند؛ به همین دلیل در مصارف پزشکی و انجام جراحی های حساس از آنها استفاده می شود؛ در واقع جهت انجام بخیه، کالبد شکافی، حجامت پوست، ایجاد برش های عمیق یا کم سطح روی رگ یا شریان، برش پوست و نواحی داخلی بدن از تیغ بیستوری ( جراحی ) استفاده فراوانی می شود.

به غیر از مصارف پزشکی و جراحی این تجهیزات جهت انجام کارهای بسیار ظریف مانند: حکاکی روی چوب و صنایع دستی کاربرد بسیاری دارند. با توجه به سایز متنوع این تیغ ها و تیزی آنها همچنین اندازه متناسبی که دارند، بسیاری از کارهای هنری از طریق آنها صورت می گیرد.

تیغ بیستوری ( جراحی ) چگونه روی دسته آن جایگذاری می شود؟

جهت ورود تیغ یا خروج آن از دسته کافی است تا از سوزن گیر استفاده شود. دسته دارای یک شیار است که به صورت منحنی طراحی می شود که تیغ به راحتی در آن شیار قرار بگیرد و با آن منطبق شود؛ همچنین انتهای تیغ به صورت منحنی است و این ویژگی قرارگیری آن در داخل دسته اسکالپل را راحت تر می کند.

جهت جلوگیری از بریدگی دست از پنس جهت گرفتن تیغ و قرار دادن آن در داخل شیار استفاده می شود؛ همچنین در مواقعی که نیاز به تعویض تیغ است، این کار از طریق سوزن گیر صورت می گیرد که انتهای تیغ با سوزن گیر گرفته شده است و به سمت جلو کشیده می شود تا تیغ از دسته خارج شود.

تیغ بیستوری ( جراحی ) یکی از بهترین و کاربردی ترین تیغ هایی است که در زمینه جراحی و پزشکی تولید می شود و در برخی از مواقع نیز در حیطه صنایع دستی کاربرد دارد. این تیغ ها در دو نوع یکبار مصرف و دائم تولید می شوند و با توجه به نوع جراحی اندازه های متفاوتی از آن ها مورد استفاده قرار می گیرد.



بازدید : 380
شنبه 14 اسفند 1400 زمان : 14:33

بند لیگاتور چیست؟

بند لیگاتور یکی از تجهیزات پزشکی می باشد که برای بستن رگ توسط روش آندوسکوپی مورد استفاده قرار می گیرد. این دستگاه بیشتر برای جلوگیری از خونریزی های مربوط به واریس مری کاربرد دارد. افرادی که مبتلا به واریس معده می باشند اغلب دچار واریس معده می شوند به همین دلیل این دستگاه برای جراحی نواحی اتصال معده به مری نیز استفاده می شود. البته کاربردهای بند لیگاتور تنها شامل موارد بالا نمی باشد و برای درمان بیماری های گوارشی و ریوی دیگری نیز مورد استفاده قرار می گیرد.

روش کار این بند به صورت زیر می باشد:

  1. ابتدا با استفاده از اندوسکوپ، رگ های واریسی تشخیص داده می شوند.
  2. سیلندر پلاستیکی در نوک اندوسکوپ، به سمت رگ های واریسی هدایت می شود.
  3. به محض مشاهده واریس ها، رگ های واریسی به سمت لوله اندوسکوپ مکیده می شوند.
  4. الان نوبت به حلقه پلاستیکی می رسد و قسمتی از رگ که دچار پارگی یا خونریزی شده است، با استفاده از این حلقه گره زده می شود.

انواع بند لیگاتورها

بند لیگاتور آندوسکوپی چند باندی

همانطورکه از اسمش معلوم است این بند لیگاتور مجهز به آندوسکوپ می باشد و تا با استفاده از آن بتواند اجزای داخل مری و محلی که رگ واریس وجود دارد را شناسایی کند. بند لیگاتور دارای چند باند مختلف می باشد تا بتواند رگ های واریسی موجود در جاهای مختلف بدن بیمار را گره بزند. این دستگاه مجهز به یک لوله ی پلاستیکی می باشد که حالت انعطاف پذیر دارد و مسیری که برای پیدا کردن رگ واریسی طی می کند توسط آندوسکوپ ردیابی می شود. در نسخه های تک بانده این مدل، مسیر رسیدن به رگ واریسی با مشاهده قسمت داخل مری به صورت دستی کنترل می شود.

بند لیگاتورهای هموروئید (لاستیکی)

هموروئید به رگ ها متورم و ملتهب مویرگ های موجود در انتهای دستگاه گوارش یا مقعد گفته می شود که ممکن است موجب درد و ناراحتی شود. بند لیگاتور هموروئید که به آن بند لیگاتور لاستیکی نیز گفته می شود مناسب بزرگسالان می باشد. ابن تکنیک به گونه ای است که توسط یک بند لاستیکی در مسیر جریان خون به هموروئید یک گره ایجاد می شود تا خون به هموروئید نرسد و تورم آن متوقف شود.

برچسب ها بند لیگاتور ,
بازدید : 375
شنبه 14 اسفند 1400 زمان : 14:27

پلیت کوتر یک پد پایه می باشد که قبل از عمل جراحی روی قسمتی از بدن ( معمولاً ران) قرار می گیرد تا از بدن فرد بیمار در برابر اثرات مضر جریان برق، محافظت کند.

الکتروکاتر یکی از دستگاه های لازم برای ایجاد برش و جلوگیری از خونریزی می باشد که در اتاق عمل مورد استفاده قرار می گیرد.

طرز کار این دستگاه به این صوررت می باشد که جریان الکتریکی با فرکانس بالا از طریق یک ژنراتور تولید می شود و این جریان با استفاده از کابل های متصل به ابزار ها به بافت موردنظر بدن منتقل می شود. ابزارهای متنوع این دستگاه با استفاده از پورت های موجود روی دستگاه به آن متصل می شوند و هر کدام کاربردهای متنوعی دارند. پلیت کوتر یکی از این ابزارها می باشد.

پلیت کوتر یک پد پایه می باشد که قبل از عمل جراحی روی قسمتی از بدن ( معمولاً ران) قرار می گیرد تا از بدن فرد بیمار در برابر اثرات مضر جریان برق، محافظت کند. در واقع یک الکترود پروب، جریان الکتریکی را برای انجام یک کار خاص مانند برش، حذف پوست اضافی یا انعقاد خون، به بدن فرد بیمار اعمال می کند ولی این انرژی الکتریکی باید از بدن او خارج شود و پلیت کوتر دقیقاً همین کار را انجام می دهد و جریان برق خروجی از طریق کابل این پد به ژنراتور الکتروکاتر بر می گردد.

اگر این جریان برق از بدن بیمار خارج نشود موجب سوختگی و صدمه به پوست می شود و استفاده از پلیت کوتر احتمال سوختگی را به میزان زیادی کاهش می دهد. از آنجا که سطح هدایت کننده پلیت بسیار بزرگتر از ابزار یا الکترود فعال مورد استفاده برای برش، انعقاد یا تخلیه می باشد، جریان روی یک سطح بزرگ پراکنده می شود و به همین خاطر است که حرارت بافت قسمتی که زیر پلیت کوتر قرار دارد، به حداقل می رسد.

انجام عمل جراحی و استفاده از الکترود باید مدت کمی طول بکشد چون استفاده طولانی مدت از این دستگاه و انتقال جریان برق زیاد و بالا به پلیت کوتر حرارت آن را به میزان زیادی افزایش می دهد و احتمال سوختگی بدن بیمار به میزان زیادی افزایش می دهد.

بهتر است دو پلیت یکسان به صورت متقارن روی قسمتی از بدن بیمار که احتمال اعمال جریان بالا و استفاده طولانی مدت از الکترود در آن قسمت وجود دارد، قرار بگیرد. این کار احتمال سوختن بدن بیمار را به میزان زیادی کاهش می دهد. خنک کردن و ریختن آب روی پلیت داغ، احتمال سوزش الکتریکی را چند برابر می کند.

مناسب ترین محل برای قرار دادن دو پلیت یکسان

1) قسمت جلویی ران چپ و راست

2) قسمت چپ و راست باسن

3) بازوی چپ و راست

پلیت کوتر در 4 نوع تک لیه، دو لبه، کودک و بزرگسال موجود می باشد.

قدرت برخی از الکترود ها به حدی زیاد می باشد که استفاده از یک پلیت کوتر برای آنها کافی نیست و حتماً باید از بیش از 2 پلیت کوتر استفاده کرد که حرارت حاصل کنترل شود و از سوختگی بدن بیمار جلوگیری کرد. پس پزشک یا کارکنان اتاق عمل باید دستورالعمل استفاده از دستگاه را با دقت مطالعه کنند و طرز استفاده از آن را به خوبی متوجه شوند.

برچسب ها پلیت کوتر ,
بازدید : 1295
شنبه 14 اسفند 1400 زمان : 14:21

انواع متفاوتی از تجهیزات پیشرفته پزشکی وجود دارد که از آنها برای بستن بافت آسیب دیده پوست استفاده می‌شود. یکی از این تجهیزات که استپلر پوستی نامیده می شود، جایگزین بسیار مناسبی برای بخیه از طریق سوزن ها است.

این دستگاه استپلر زخم و جراحی نیز نامگذاری می شود و بیشتر در بیمارستان ها، کلینیک ها و مراکز درمانی مورد استفاده قرار می گیرد. این تجهیزات در انواع و اندازه های متفاوتی تولید می شود تا برای نگهداری دو بافت بریده شده در کنار هم کارآمد باشد. در این مقاله می خواهیم استپلر های پوستی و مزایای آن را مورد بررسی قرار دهیم.

استپلر پوستی چیست؟

استپلر دستگاه مخصوص پزشکی است که بریدگی های پوستی و جراحات موجود در پوست را به یکدیگر متصل کرده و از طریق منگنه های مخصوص جراحی در سریع ترین زمان ممکن اقدام به بستن بریدگی ها می کند. با توجه به نوع دستگاه مورد نظر می‌توان آنها را در جراحی بافت های داخلی مانند اتصال قسمت های روده یا ریه به یکدیگر نیز مورد استفاده قرار داد.

با این تجهیزات دیگر نیازی به انجام بخیه توسط نخ و سوزن مخصوص جراحی نیست و این امر سبب می شود تا سرعت بخیه افزایش پیدا کرده و در زمان صرفه جویی شود. همچنین این روش بسیار آسان تر از جراحی با نخ است. به همین دلیل افراد بسیار زیادی را عرصه پزشکی به خود علاقه مند کرده است.

مطالعاتی که در این زمینه انجام شده است، نشان می دهد که استپلر پوستی در مقایسه با بخیه از طریق سوزن، نتایج قابل قبول تری را ایجاد می کند. همچنین به طور متوسط ۵ الی ۶ دقیقه در زمان بستن زخم ها و جراحات از این طریق کاهش ایجاد خواهد شد.

یکی دیگر از مزایای استفاده از این دستگاه کاهش میزان عفونت زخم ها بعد از عمل است که در مقایسه با بخیه این میزان بسیار کمتر گزارش شده است. با توجه به پیشرفت علم پزشکی، روز به روز سیستم های عملکردی با کارایی بالاتری در استپلر تعبیه می شود که به بهبود سریع تر زخم ها کمک بسیاری خواهد کرد.

انواع استپلر پوستی

با توجه به کارایی که استپلر ها دارند، آنها را در انواع زیر تولید می کنند.

  • استپلر های یکبار مصرف
  • استپلر های چند بار مصرف
  • استپلرهای خطی
  • استپلر های دایره ای

استپلر یکبار مصرف

استپلر های یکبار مصرف به صورت پلاستیکی تولید می‌شوند و مراحل استریل کردن آنها در کارخانه انجام شده و بعد از استفاده باید آنها را دور انداخت. استپلر پوستی یکبار مصرف دارای ایمنی بالاتری است و به راحتی توسط جراحان مورد استفاده قرار می گیرد.

این نوع از منگنه های پوستی زمان بهبودی زخم را کاهش می‌دهند و به همین دلیل در انواع جراحی های عمومی، جراحی مربوط به زنان و زایمان، ارتوپدی، ارولوژی، جراحی قفسه سینه و جراحی پلاستیک بسیار کارآمد هستند. همچنین قیمت منگنه های یکبار مصرف پوستی در مقایسه با منگنه های چند بار مصرف بسیار مقرون به صرفه تر است.

استپلرهای خطی

این نوع از تجهیزات پزشکی برای ترمیم بریدگی هایی که به صورت خطی و یکنواخت روی پوست ایجاد شده اند، کاربرد دارد.

استپلر های دایره ای

این نوع از تجهیزات از کوپلیمر ساخته می شوند و با دارا بودن سر حلقوی از جنس تیتانیوم برای بخیه روده بزرگ و کوچک، هموروئید، جراحی های عمومی و بسیاری از موارد دیگر مورد استفاده قرار می گیرند.

مزایای استفاده از استپلر پوستی

استپلر های پوستی نمونه‌ای از تجهیزات پزشکی هستند. استفاده از آنها مزایای بسیاری را برای جراحان و بیماران در بر خواهد داشت که در ادامه به آنها می پردازیم.

  • استفاده از استپلر پوستی سبب می شود تا بافت آسیب دیده و بریده شده کمتر به عفونت و آلودگی دچار شود.
  • از طریق این تجهیزات پزشکی، منگنه به طور دقیق و حرفه ای روی بافت قرار می گیرد و امکان ایجاد خطا در آنها وجود ندارد.
  • به واسطه استپلر های پوستی زمان جراحی کوتاه تر شده و از این طریق در زمان جراحان و بیماران صرفه جویی خواهد شد.
  • بخیه با استفاده از استپلر پوستی راحت تر است، بنابراین هیچگونه سختی در انجام آن مشاهده نخواهد شد.
  • دوره بهبودی و مراقبت زخم ها بعد از منگنه آنها بسیار کوتاه تر و راحت تر خواهد شد.
  • منگنه های موجود در این دستگاه از جنس استیل ضد حساسیت است. بنابراین در انواع پوست ها می توان از آن استفاده کرد.

نکاتی در مورد استپلر های پوستی

  • این تجهیزات گزینه بسیار مناسبی به جای بخیه از طریق نخ و سوزن در نواحی که رویش مو وجود دارد، هستند. زیرا هیچ گونه فشاری در این نواحی ایجاد نمی‌کنند. در نتیجه جریان خون به راحتی در زیر بافته پوست در گردش خواهد بود و این امر سبب ریزش مو در محل بخیه نخواهد شد.
  • در هر دستگاه استپلر پوستی حدود ۱۵ تا ۵۵ سوزن منگنه وجود دارد که در سه نوع استاندارد، پهن و بلند تولید می شود.
  • بعد از ترمیم بافت، هیچگونه نگرانی در مورد کشیدن سوزن های بخیه وجود ندارد و آنها با وسیله ای مخصوص از سطح پوست جدا می شوند.
  • در زمان انجام بخیه توسط استپلر، بیمار هیچ گونه درد یا سوزشی را در پوست خود احساس نمی کند.
  • استپلر های پوستی در مقایسه با نخ های جراحی لبه های آسیب دیده پوست را بهتر به یکدیگر متصل می‌کنند.
  • دقت بالا در این نوع از محصولات پزشکی سبب می شود تا بخیه به صورت دقیق تر انجام شود و از این طریق زیبایی پوست تحت تاثیر قرار نگیرد.
  • به دلیل وزن کم منگنه ها، هیچگونه سنگینی در پوست در زمان ترمیم زخم احساس نمی شود.
  • منگنه ها حرکات بافتی و پوستی را به حداقل می رسانند و از این طریق از ایجاد التهاب و درد در زخم جلوگیری می کنند.
  • در زمان بریدگی بافت پوست استفاده از این تجهیزات پزشکی سبب می‌شود تا خونریزی کاهش چشمگیری داشته باشد.
  • می توان از این تجهیزات پیشرفته به عنوان آندوسکوپ نیز استفاده های فراوانی کرد.
  • از آنجایی که استپلر های پوستی در انواع خطی و دایره ای تولید می شوند، برای انواع بریدگی های پوستی می توان از نوع مناسبی از این تجهیزات استفاده کرد.

استپلر پوستی یکی از تجهیزات پیشرفته پزشکی است که به منظور بالا بردن کیفیت جراحی و ترمیم پوست های آسیب دیده مورد استفاده قرار می گیرد. از طریق این تجهیزات پیشرفته هرگونه ضایعه پوستی در کمترین زمان ممکن درمان می شود.

برچسب ها استپلر پوستی ,
بازدید : 250
شنبه 14 اسفند 1400 زمان : 14:15

تجهیزات پزشکی دارای تنوع گسترده ای هستند که از طریق آنها درمان بیماری ها، مشکلات و آسیب های بافتی سریع تر اتفاق خواهد افتاد. از جمله تجهیزاتی که امروزه توسط جراحان به وفور مورد استفاده قرار می گیرد، استپلر نامیده می شود.

از آنجایی که این تجهیزات جایگزین مناسبی برای بخیه هستند، مزیت های بسیاری دارند. توضیحاتی جامع در مورد این وسیله پزشکی و کارکرد آن در این مقاله آورده شده است. اگر خواهان کسب اطلاعات بیشتر در این زمینه هستید، با ما تا انتهای این مقاله همراه باشید.

استپلر چه نوع وسیله ای است؟

برای بستن برش های بعد از عمل یا پارگی های ایجاد شده روی پوست، از این تجهیزات استفاده می شود. در واقع این محصولات منگنه جراحی نیز نامیده می‌شوند که بیشتر در زمینه جراحی مورد استفاده قرار می گیرند.

در این نوع از دستگاه ها، استپلرهای فلزی ضد حساسیت وجود دارند که به راحتی سطح دو بافت بریده شده را در کنار یکدیگر قرار می دهند. این سیستم جراحی عوارض بسیار کمتری نسبت به بخیه ها دارد و دوره درمان و بهبودی را کاهش می دهد. منگنه ها بعد از ترمیم بافت توسط پزشک به راحتی برداشته خواهند شد.

زمان ماندگاری استپلر در بافت چگونه است؟

زمانی که منگنه ها برای ترمیم بریدگی ها و برش های موجود در اندام ها مورد استفاده قرار می‌گیرند، از چند روز تا حداکثر ۲۱ روز زمان نیاز دارند تا ترمیم زخم از طریق آنها انجام شود. این مدت بستگی به عوامل مختلفی دارد که در ادامه به آنها اشاره می‌کنیم.

  • نوع برش و اندازه آن
  • عمق بریدگی ایجاد شده
  • نوع عمل جراحی
  • پیچیدگی ها و جهت برش و زخم
  • سن افراد
  • نوع بافت بدن و واکنش آنها به بهبودی
  • محل قرار گیری برش ها

با توجه به نوع برش طولی و عرضی، ممکن است زمان ماندگاری منگنه ها در بدن نیز متفاوت باشد. به عنوان نمونه برش های افقی بعد از ۳ یا ۴ روز ماندگاری در بدن توسط پزشک برداشته می شوند، اما زمانی که برش ها عمودی باشد، به ۷ تا ۱۰ روز زمان نیاز است تا ترمیم بافت صورت گیرد و این منگنه ها از سطح پوست جدا شوند.

در برخی از مواقع نیاز به ماندگاری بیشتر منگنه ها در بدن نیست و لازم است تا عملیات برداشت آنها صورت گیرد. در موارد زیر این امر امکان پذیر است:

  • زمانی که بهبودی بافت به طور کامل قابل مشاهده باشد و زخم مجدداً باز نشود.
  • هنگامی که هیچگونه چرک، مایع، عفونت و خونی در منطقه مورد نظر وجود نداشته باشد، برداشتن استپلر انجام می شود.

استپلر از چه موادی ساخته می شود؟

از آنجایی که منگنه های جراحی برای بستن بافت های بریده شده استفاده می‌شوند، باید از متریال هایی در ساخت آنها استفاده شود که هیچ گونه حساسیتی را در بافت ایجاد نکند و به افزایش التهابات منجر نشوند. به همین دلیل مواد زیر در تولید این نوع از تجهیزات پزشکی استفاده می شوند:

  • بدنه اصلی دستگاه از جنس پلاستیک فشرده است.
  • منگنه هایی که در این نوع دستگاه وجود دارد، از استیل ضد زنگ و حساسیت تولید می شود.
  • در ساخت استپلرهای دایره ای غیر قابل جذب از تیتانیوم استفاده می شود. این ماده برای استحکام استخوان ها و بافت های بدن مفید است.
  • استپلر های قابل جذب از کوپلیمر یا لاکتومر تشکیل شده‌اند که به گلیکول و اسید لاکتیک تجزیه می شوند. در جراحی پلاستیک این نوع از تجهیزات بسیار محبوب هستند. زیرا بعد از بهبودی امکان ماندگاری جای زخم روی پوست بسیار کم است.
  • فولاد ضد زنگ یکی دیگر از متریال هایی است که برای ساخت منگنه جراحی مورد استفاده قرار می گیرد. این مواد به کاهش التهاب و زخم کمک می کنند.

استفاده از استپلر خطراتی را به همراه دارد؟

به طور حتم کلیه جراحات و بریدگی هایی که در سطح پوست یا بافت های داخلی ایجاد می شوند، نیاز به مراقبت های ویژه ای برای بهبود دارند. به همین دلیل با در نظر گرفتن بسیاری از عوامل متفاوت، ممکن است خطری بعد از استفاده از این تجهیزات افراد را تهدید نکند. با این حال در موارد نادر، خطرات زیر ممکن است ایجاد شود:

  • زمانی که مراقبت از زخم و بافت منگنه شده انجام نشود، امکان ورود میکروب و باکتری به درون بافت بسیار زیاد است. به همین دلیل عفونت و التهابات پوستی ایجاد خواهد شد.
  • هنگامی که استپلر در جای نامناسبی از بافت قرار می گیرد، بافت های بریده شده به طور دقیق در کنار یکدیگر قرار نگرفته و راه خروج آن بسته نمی شود. به همین دلیل بهبودی زخم بسیار کند اتفاق می‌افتد.
  • هنگامی که منگنه ها قبل از موعد مقرر و ترمیم بافت پوست جدا شوند، امکان بازگشایی دوباره زخم و خونریزی از آن وجود دارد. از این طریق باکتری ها به زخم نفوذ کرده و سبب ایجاد عفونت می شوند.
  • در برخی از مواقع، ممکن است افراد به منگنه جراحی واکنش های آلرژیک نشان دهند که این خود عاملی برای ایجاد عفونت مطرح می شود.

چگونه از منگنه جراحی مراقبت کنیم؟

بعد از اینکه جراح منگنه های مورد نظر را در نواحی آسیب دیده پوست شما قرار داد، با رعایت موارد زیر می توانید به راحتی از زخم خود مراقبت کنید:

  • تا زمانی که پزشک به شما توصیه نکرده است، پانسمان یا باند موجود روی زخم خود را تعویض نکنید.
  • محل مورد نظر را به آرامی دو بار در روز شستشو دهید.
  • از وازلین یا ژله نفتی و باند استریل برای جلوگیری از چسبیدن منگنه ها به سایر نواحی استفاده کنید.
  • زمانی که پوست دارای رطوبت است، از بانداژ جدید استفاده کنید.

چه زمانی نیاز به مراجعه به پزشک است؟

هنگامی که علائم زیر را در نواحی زخم و اطراف آن مشاهده کردید، سریعا پزشک را در جریان قرار دهید.

  • ایجاد درد شدید
  • قرمز شدن و تورم نواحی اطراف زخم
  • افزایش یافتن عمق و اندازه بافت آسیب دیده
  • خشک شدن یا تیره شدن نواحی اطراف زخم
  • ایجاد چرک زرد، قهوه ای، سبز رنگ و بد بو
  • در صورت ایجاد تب بالا
  • هنگام خونریزی از زخم

با توجه به موارد گفته شده می توان نتیجه گرفت که استپلر نوعی منگنه جراحی است که برای بستن سطوح آسیب دیده و بریده شده در پوست و بافت های داخلی مورد استفاده قرار می گیرد. این تجهیزات در انواع متفاوت خطی و دایره ای وجود دارند تا متناسب با نوع زخم و برش درمان را راحت تر کنند.

برچسب ها استپلر ,

تعداد صفحات : 114

درباره ما
موضوعات
اطلاعات کاربری
نام کاربری :
رمز عبور :
  • فراموشی رمز عبور؟
  • آرشیو
    خبر نامه


    معرفی وبلاگ به یک دوست


    ایمیل شما :

    ایمیل دوست شما :



    <
    پیوندهای روزانه
    آمار سایت
  • کل مطالب : 1143
  • کل نظرات : 0
  • افراد آنلاین : 1
  • تعداد اعضا : 0
  • بازدید امروز : 4
  • بازدید کننده امروز : 1
  • باردید دیروز : 105
  • بازدید کننده دیروز : 0
  • گوگل امروز : 0
  • گوگل دیروز : 0
  • بازدید هفته : 355
  • بازدید ماه : 552
  • بازدید سال : 3578
  • بازدید کلی : 341694
  • کدهای اختصاصی